Józef Hałas

Józef Hałas

ur. 1927 - zm. 2015

Biografia

Józef Hałas urodził się 7 stycznia 1927 roku w Nowym Sączu. W 1949 roku przeprowadził się do Wrocławia, gdzie rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w pracowni Eugeniusza Gepperta. Okres studiów w twórczości Hałasa to przede wszystkim pierwsze znaczące eksperymenty z kolorem oraz strukturą malarską. Powstają wówczas Portrety dzieci, uproszczone kształty okrętów oraz górskie pejzaże - tematy najczęściej malowane przez artystę. W ich doborze oraz samym przedstawieniu widoczne są wpływy innych artystów, zwłaszcza Waldemara Cwenarskiego, Tadeusza Makowskiego oraz Paula Klee.

W 1956 roku Hałas wraz z Małgorzatą Grabowską, Krzesławą Maliszewską oraz Alfonsem Mazurkiewiczem zakłada Grupę X, zrzeszającą twórców lokalnego środowiska plastycznego.

            Na początku lat 60. powstały pierwsze prace z cyklu Figury, przedstawiające uproszczone, ludzkie sylwetki, na które składają się figury geometryczne. Równolegle Hałas pracował nad dwoma innymi cyklami – Wnętrzami oraz Drogami. Ten pierwszy jest efektem fascynacji budownictwem ludowym oraz efektami światłocieniowymi, zaś drugi to próba sprowadzenia tytułowych Dróg do uproszczonego kształtu trójkąta równoramiennego. Oba cykle stały się punktem wyjścia do powstania kluczowej serii w twórczości Hałasa, jaką były Góry. Malowany przez artystę górski pejzaż, znacznie odbiegał od jego tradycyjnego przedstawienia - Góry Hałasa mają spłaszczony kształt zbliżony do kwadratu, którego monochromatyczną przestrzeń wypełniają proste bądź diagonalne linie.

            Pod koniec lat 60. powstają pierwsze prace z cyklu Przeciwstawienia. Syntetyczne kompozycje również wywodzą się z pejzażu, ale przedstawiają go w sposób jeszcze bardziej umowny. Była to próba zobrazowania kontrastów, jakie zachodzą w naturze. Widoczne w tych pracach inspiracje pejzażem marynistycznym są dalej rozwijane w latach 70. w kolejnym cyklu Podziały.  W 1977 roku Hałas rozpoczął pracę nad Gwaszami kieszonkowymi. Zaskakujące połączenia kolorystyczne jakie uzyskał, były efektemnakładania na siebie kilku warstw farby. Te eksperymenty z kolorem zaowocowały wznowieniem cyklu Wnętrza.

            Lata 80. zdominowała seria Góry P, będąca przedłużeniem wszystkich wcześniejszych badań nad pejzażem. W ich rezultacie Hałas opracował uniwersalny kształt góry, która w dolnych narożnikach była podzielona dwiema liniami diagonalnymi. 

            Praca nad cyklem NS przypadła na lata 90. Jego nazwa oznacza zarówno Nowe Struktury, jak i nazwę rodzinnej miejscowości artysty (Nowy Sącz). Dzieła z tej serii są zestawieniem wcześniejszych artystycznych poszukiwań, przedstawionych w sposób znacznie uproszczony. Monochromatyczne tła Hałas podzielił pojedynczymi liniami. Równolegle malował obrazy składające się na cykl ID ( Duże Ikony) oraz MI (Małe Ikony).

W latach 2000-2007 Hałas pracował nad wieloma cyklami. Powstawały kolejno: Ostatnie gwasze - nazywane też Materiami, Drogi P, Anioły oraz wielkoformatowe Figury. W 2007 roku powrócił do malowania Dużych Figur, które w znaczący sposób zmodyfikował poprzez wyodrębnieniesylwetek męskich - złożonych z rąbów, oraz żeńskich - o obłym kształcie. W ostatnich latach aktywności twórczej, Hałas wrócił do tworzenia Pionów i Skosów, które malował na wielkich, kwadratowych płótnach. Prace te zostały zaprezentowane na wystawie Młodość, która była ostatnią ekspozycją za życia artysty. Zmarł 1 stycznia 2015 roku we Wrocławiu.

 

 

 

 

 




Prace na sprzedaż